ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก เป็นความจริง และเป็นชีวิต สายๆของวันหนึ่งด้านข้างสวนลุม ฝั่งตรงข้ามโรงพยาบาลจุฬา ที่นั่นเป็นครั้งแรก ที่ผมได้พบแม่ชีกลุ่มหนึ่ง(ซิสเตอร์) กำลังกุลีกุจอช่วยกันนำถุงข้าวและน้ำดื่มออกจากกระสอบ แจกจ่ายบรรดาคนไร้ที่พึ่งแถวนั้น กะอย่างคร่าวๆ น่าจะแจกได้สัก 40-50 คน มันสร้างความอบอุ่น ประทับใจ ผู้ถือศิลเหล่านี้เป็นใคร? มาจากไหน? ผู้ให้..จ่าย/ผู้รับ..รับ จบ ไม่มีใครมีคำถามอะไร เพราะไม่ใช่ประเด็นสำคัญ มากกว่าสิ่งของข้างหน้า หลังจากนั้นไม่นาน ผมทราบข่าวอีกที(จากผู้รับแจก) ว่าพวกเขาไปรับแจกที่โบสถ์คริสต์แห่งหนึ่งย่านตลาดน้อย โดยซิสเตอร์เป็นผู้เหมารถพาไป ณ.ซอยแคบๆแห่งหนึ่ง ที่เรียกกันว่า ซอยโรงน้ำแข็ง เป็นที่ตั้งของ วัดน้อยคณะธรรมทูตแห่งเมตตาธรรม ซึ่งใช้พื้นที่บางส่วนของสระน้ำโรงเรียนกุหลาบวิทยาลัย ในสังกัดของวัดแม่พระลูกประคำ(กาลหว่าร์)
